
Water is de ware bron van het leven op aarde, het neemt deel aan talloze biologische processen en is er een integraal onderdeel van. Dit is mogelijk dankzij zijn unieke eigenschappen zoals:
In onze blog verwijzen we vaak naar bepaalde eigenschappen van water, maar gaan we zelden in op de fysica en chemie ervan. Vandaag zullen we proberen om u in eenvoudige taal uit te leggen waarom water niet alleen de "bron van het leven op aarde" is, maar ook een echt speciale chemische stof, waarbij we de opmerkelijke fysische en chemische eigenschappen ervan benadrukken.
Fysische eigenschappen van water
Zuiver water heeft geen smaak of geur en is bij normale temperatuur (20°C) vloeibaar.
"Water" is een triviale naam; de chemische verbinding heet waterstofoxide. Uit de naam kunnen we opmaken dat het waterstof- en zuurstofionen bevat die met elkaar verbonden zijn door een zogenaamde covalente binding.
Het waterstofatoom heeft een valentie (vermogen om bindingen te vormen) van 1, en het zuurstofatoom heeft een valentie van 2. Daarom is de formule voor water H2O. Bovendien kan elke watermolecule tot vier waterstofbruggen vormen (twee waterstof en twee zuurstof). Alle afwijkingen van de fysische eigenschappen van water zijn gerelateerd aan deze bindingen - water heeft een relatief hoog kookpunt (100°C). Als er geen waterstofbruggen waren, zou water koken bij een temperatuur van -80°C en bevriezen bij -100°C. Dankzij deze structuur zien we water in drie toestanden (vast, vloeibaar, gas) in de natuurlijke omgeving. Hier hebben we alleen kort de fysische eigenschappen van water beschreven, als u er meer over wilt weten, kunt u ons vorige artikel lezen waarin we meer hebben verteld over hoe water kookt en bevriest, en over de verschillen tussen zwaar water.

Chemische eigenschappen van water
Laten we eens dieper ingaan op de chemische eigenschappen van water en hoe deze in verband staan met de indicatoren van water op aarde.
Om processen in het milieu te begrijpen waarbij water een rol speelt in reacties, is het belangrijk om bekend te zijn met de belangrijkste chemische eigenschappen van H2O. Deze eigenschappen kunnen in een korte lijst worden samengevat.
Interactie van water met eenvoudige stoffen
De chemische eigenschappen van water worden duidelijk in de reactie met alkalische en aardalkalimetalen, die vrij krachtig kan zijn en warmte en soms zelfs licht kan produceren. Natrium, kalium en calcium kunnen bijvoorbeeld bewegen en zelfs "springen" op het wateroppervlak.
2Na + 2H2O = H2 + 2NaOH
Minder actieve metalen reageren bij verhitting of helemaal niet, bijvoorbeeld ijzer:
3Fe + 4H2O = 4H2+ Fe3O4 (alleen bij verhitting)
Deze reacties komen in de natuur niet voor, maar de corrosiereactie die optreedt wanneer lucht aan water wordt toegevoegd, komt vaak voor en laat een andere chemische eigenschap van water zien.
4Fe + 3O2 + 6H2O ➝ 4Fe(OH)3.
Deze vergelijking beschrijft de vorming van roest op ijzeren oppervlakken. Soortgelijke processen kunnen ook optreden bij koper, zink en hun legeringen. Reacties met niet-metalen treden uitsluitend op bij verhitting of andere soorten invloeden.

Reacties met niet-oxiden
Water komt in de natuur vaak in contact met koolstofdioxide en zwavel- en stikstofoxiden, die bestanddelen zijn van uitlaatgassen, via dit mechanisme:
SO2 + H2O = H2SO4.
Als gevolg van deze processen wordt zure regen gevormd, wat de chemische eigenschappen van water verder illustreert.

Fotosynthese
Fotosynthese is een opmerkelijke reactie die planten in staat stelt om kooldioxide en water om te zetten in voedingsstoffen, waaronder zetmeel en glucose, waarbij zonlicht als energiebron wordt gebruikt.
De chemische vergelijking voor fotosynthese is:
6nCO2 + 5nH2O → (C6H10O5)n + 6nO2
Deze vergelijking vat het proces samen waarbij planten water gebruiken om koolhydraten te maken en zuurstof vrij te maken. Als zodanig is fotosynthese een cruciaal proces dat het leven op aarde in stand houdt door zuurstof te genereren en de basis te leggen voor veel voedselketens in ecosystemen.

Water als ideaal oplosmiddel
Water is een veelzijdig oplosmiddel dat veel onzichtbare processen mogelijk maakt, die vaak het meest fascinerend zijn. Het is echter zeldzaam om water in zijn zuiverste vorm in de natuur te vinden, omdat het meestal anorganische zouten, gassen en een verscheidenheid aan organische stoffen bevat. De natuurlijke hardheid van water is het resultaat van de beweging van water door rotsen, waardoor het verzadigd kan raken met mineralen. Afhankelijk van de samenstelling van het gesteente, hun oplosbaarheid en de temperatuur van de omgeving, kunnen bepaalde concentraties van hun ionen in water oplossen. Carbonaten, sulfaten, nitraten van calcium, magnesium, natrium, kalium en andere kationen worden vaak in dergelijke gesteenten gevonden. Mineralen zoals gips (CaSO4), dolomiet (CaCO3 - MgCO3) en kalksteen (CaCO3) dragen waarschijnlijk het meeste bij aan de hardheid van water.

Opgelost ijzer en mangaan zijn meestal aanwezig in natuurlijk boorgatwater, omdat oplosbare ijzerzouten vaak te vinden zijn in gebieden zonder lucht. Hun bronnen zijn vaak magnetische, bruine, rode ijzerertsen, magnesiet en soortgelijke materialen. Waterstofsulfide is ook aanwezig in grondwater, waar het wordt geproduceerd door chemische processen met organische stoffen. In de lucht oxideert het gemakkelijk tot elementaire zwavel en slaat het neer, vaak zonder dat het zichtbaar is voor het menselijk oog.
Natuurlijk oppervlaktewater bevat opgeloste zuurstof en stikstofhoudende componenten die het gevolg zijn van de vitale activiteit van micro-organismen, zoals ammoniak, nitrieten en nitraten, die gemakkelijk in elkaar kunnen worden omgezet. Eiwitten en aminozuren kunnen ook in waterlichamen worden aangetroffen. Antropogene activiteiten brengen de meest giftige verontreinigende stoffen in het water, zoals zouten van zware metalen, industriële organische producten en nitraten en fosfaten uit kunstmest.

In water vinden voortdurend verschillende reacties plaats, waaronder uitwisselingsprocessen die kalkaanslag bestaande uit calciumcarbonaat veroorzaken. Daarnaast kunnen oxidatiereducerende reacties ertoe leiden dat boorgatwater roestig ijzerslib of sediment krijgt.
Samengevat maken de chemische en fysische eigenschappen van water het tot een uitzonderlijke stof met diverse toepassingen. Als ideaal oplosmiddel kan water verschillende stoffen oplossen en unieke fysische eigenschappen vertonen, zoals een hoge oppervlaktespanning en thermische geleidbaarheid, wat bijdraagt aan het wijdverspreide gebruik ervan in biologische en industriële omgevingen. Door de fysische en chemische eigenschappen van water te beschrijven, krijgen we inzicht in de centrale rol die water speelt bij het in stand houden van leven en het aansturen van essentiële natuurlijke processen.